Selamlar! Bug\u00fcn sizlerle raf\u0131mdaki en k\u0131ymetli kitaplardan birini, Jane Austen\u2019\u0131n o muhte\u015fem eseri “Ak\u0131l ve Tutku”yu (Sense and Sensibility) konu\u015fmak istiyorum. Biliyorum, ad\u0131 bile “Aman, klasik! A\u011f\u0131r m\u0131d\u0131r acaba?” dedirtebilir. Ama inan\u0131n bana, bu kitap g\u00fcn\u00fcm\u00fcz\u00fcn en pop\u00fcler ki\u015fisel geli\u015fim kitaplar\u0131ndan veya romantik komedilerinden \u00e7ok daha fazlas\u0131n\u0131, \u00e7ok daha derinini anlat\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n
\u00c7\u00fcnk\u00fc “Ak\u0131l ve Tutku”, hepimizin hayat\u0131 boyunca en az bir kez (genellikle de onlarca kez) s\u0131k\u0131\u015f\u0131p kald\u0131\u011f\u0131 o temel ikilemi merkezine al\u0131yor: Kararlar\u0131m\u0131z\u0131 verirken kalbimizi mi dinlemeliyiz, yoksa mant\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131n sesine mi kulak vermeliyiz?<\/p>\n\n\n\n
Bu kitab\u0131 okurken elimde kalem, s\u00fcrekli alt\u0131n\u0131 \u00e7izdi\u011fim yerlerde durup d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm: “Peki ben burada olsayd\u0131m ne yapard\u0131m? Ben Elinor muyum, yoksa Marianne mi?”<\/p>\n\n\n\n
Kitap, 1800’lerin ba\u015f\u0131nda \u0130ngiltere’de ge\u00e7iyor. Babalar\u0131n\u0131n vefat\u0131ndan sonra (o d\u00f6nemin adaletsiz miras yasalar\u0131 y\u00fcz\u00fcnden) t\u00fcm varl\u0131klar\u0131n\u0131 kaybedip k\u00fc\u00e7\u00fck bir kul\u00fcbeye ta\u015f\u0131nmak zorunda kalan Dashwood ailesinin \u00fc\u00e7 k\u0131z karde\u015fine odaklan\u0131yoruz. Ama as\u0131l hikaye, iki b\u00fcy\u00fck k\u0131z karde\u015f olan Elinor ve Marianne etraf\u0131nda d\u00f6n\u00fcyor.<\/p>\n\n\n\n
Bu iki k\u0131z karde\u015f, bir elman\u0131n iki yar\u0131s\u0131 de\u011fil, adeta iki z\u0131t kutup.<\/p>\n\n\n\n
Elinor Dashwood (Yani “Ak\u0131l”):<\/strong> B\u00fcy\u00fck karde\u015f. Mant\u0131kl\u0131, sa\u011fduyulu, kontroll\u00fc. A\u015fk ac\u0131s\u0131 \u00e7ekti\u011finde bile bunu i\u00e7ine atan, ailesi \u00fcz\u00fclmesin diye “g\u00fc\u00e7l\u00fc” durmak zorunda hisseden, sorumluluk sahibi olan o ki\u015fi. Toplumsal kurallara uyar, duygular\u0131n\u0131 bast\u0131r\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc o, “do\u011fru olan\u0131n” bu oldu\u011funa inan\u0131r.<\/p>\n\n\n\n Marianne Dashwood (Yani “Tutku”):<\/strong> Ortanca karde\u015f. D\u00fcnyay\u0131 \u015fiirsel bir co\u015fkuyla ya\u015fayan, romantik, fevri ve duygular\u0131n\u0131 asla saklamayan biri. A\u015f\u0131k oldu\u011funda bunu t\u00fcm d\u00fcnyaya hayk\u0131r\u0131r, ac\u0131 \u00e7ekti\u011finde odas\u0131na kapan\u0131p kendini harap eder. Onun i\u00e7in kurallar\u0131n \u00f6nemi yoktur; \u00f6nemli olan tek \u015fey kalbinin ne hissetti\u011fidir.<\/p>\n\n\n\n \u0130\u015fte buras\u0131 benim i\u00e7in meselenin koptu\u011fu yer. Jane Austen, o i\u011fneleyici ve zeki kalemiyle sadece d\u00f6nemin evlilik piyasas\u0131n\u0131 veya kad\u0131nlar\u0131n para i\u00e7in nas\u0131l s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ele\u015ftirmiyor; ayn\u0131 zamanda bize bir ayna tutuyor.<\/p>\n\n\n\n Ben bu kitab\u0131 okurken kendi hayat\u0131m\u0131 g\u00f6rd\u00fcm.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Modern hayat bizden s\u00fcrekli birer Elinor<\/strong> olmam\u0131z\u0131 istiyor. Faturalar\u0131 \u00f6demek zorunday\u0131z (Ak\u0131l). Kariyerimizde mant\u0131kl\u0131 ad\u0131mlar atmal\u0131y\u0131z (Ak\u0131l). \u0130li\u015fkilerde “red flag” (tehlike i\u015fareti) g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fczde hemen uzakla\u015fmal\u0131y\u0131z (Ak\u0131l). Toplum i\u00e7inde a\u011flamamal\u0131, “g\u00fc\u00e7l\u00fc” g\u00f6r\u00fcnmeliyiz (Ak\u0131l). Elinor’un sessiz ac\u0131s\u0131n\u0131 o kadar iyi anl\u0131yorum ki… Bazen s\u0131rf d\u00fczen bozulmas\u0131n diye, s\u0131rf “aman \u015fimdi kim u\u011fra\u015facak” diye yutkundu\u011fumuz anlar, hepimizin Elinor oldu\u011fu anlar de\u011fil mi?<\/p>\n\n\n\n Ama sonra Marianne<\/strong> var… Ah, Marianne! O, i\u00e7imizdeki o ergen, o idealist taraf. B\u00fcy\u00fck a\u015fk\u0131 bekleyen, bir \u015fark\u0131 duydu\u011funda a\u011flayan, “s\u0131k\u0131c\u0131” ama iyi bir i\u015fe s\u0131rf tutkusu olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in burun k\u0131v\u0131ran yan\u0131m\u0131z. Marianne’ler olmasayd\u0131, kimse hayalinin pe\u015finden gitmez, kimse risk almaz, kimse “\u00f6l\u00fcm\u00fcne sevmezdi.”<\/p>\n\n\n\n Kendi ya\u015fam tarz\u0131ma bakt\u0131\u011f\u0131mda \u015funu fark ediyorum: Hayat beni hep Elinor olmaya zorlad\u0131.<\/strong> Ayaklar\u0131m\u0131n yere basmas\u0131 gerekti\u011fini, sorumluluk almam gerekti\u011fini \u00f6\u011fretti. Ama ruhumu besleyen, beni sabah yataktan kald\u0131ran \u015fey hep Marianne’in o bitmek bilmeyen tutkusuydu. Bir projeye heyecanla ba\u015flamak, bir manzaraya kar\u015f\u0131 hayallere dalmak, sevdi\u011fin i\u015fi yapmak i\u00e7in daha az paraya raz\u0131 olmak… Bunlar hep tutkunun i\u015fi.<\/p>\n\n\n\n Kitab\u0131n dehas\u0131 da burada. Austen, “Mant\u0131kl\u0131 olun, kazan\u0131rs\u0131n\u0131z” demiyor. Ya da “Tutkular\u0131n\u0131z\u0131n pe\u015finden gidin, mutluluk oradad\u0131r” da demiyor.<\/p>\n\n\n\n Tam tersine, her iki karde\u015fin de kendi yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n bedelini nas\u0131l \u00f6dedi\u011fini g\u00f6steriyor:<\/p>\n\n\n\n Kitab\u0131n sonunda olan \u015fey ise bir “denge” mucizesi. Ak\u0131l (Elinor), biraz olsun duygular\u0131n\u0131 g\u00f6stermeyi, risk almay\u0131 \u00f6\u011freniyor. Tutku (Marianne) ise biraz olsun mant\u0131\u011f\u0131n\u0131 kullanmay\u0131, sa\u011fduyunun ve ger\u00e7ek sevginin (belki de daha sakin bir sevginin) de\u011ferini anl\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n “Ak\u0131l ve Tutku” bana \u015funu hat\u0131rlatt\u0131: Biri olmadan di\u011feri eksik kal\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n Sadece mant\u0131kla ya\u015fanan bir hayat, g\u00fcvenli ama renksiz bir odaya benziyor. Sadece tutkuyla ya\u015fanan bir hayat ise her an devrilme tehlikesi olan, heyecanl\u0131 ama temelsiz bir yap\u0131 gibi.<\/p>\n\n\n\n Kendi hayat\u0131mda da bu dengeyi ar\u0131yorum. \u0130\u015fimi yaparken (Ak\u0131l) bir yandan da hobilerime, yaz\u0131lar\u0131ma (Tutku) zaman ay\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. \u0130li\u015fkilerimde hem g\u00fcven ve sayg\u0131y\u0131 (Ak\u0131l) hem de heyecan\u0131 ve ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 (Tutku) ar\u0131yorum.<\/p>\n\n\n\n E\u011fer siz de s\u0131k s\u0131k “Kalbimi mi dinlesem, mant\u0131\u011f\u0131m\u0131 m\u0131?” diye kendinizi sorgularken buluyorsan\u0131z, l\u00fctfen bu kitab\u0131 okuyun. Jane Austen, 200 y\u0131l \u00f6ncesinden size cevaplar\u0131 vermiyor belki ama do\u011fru sorular\u0131 sordurarak kendi dengenizi bulman\u0131za m\u00fcthi\u015f bir rehberlik ediyor.<\/p>\n\n\n\n Okuyun, hangi karde\u015fe daha yak\u0131n hissetti\u011finizi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn ve belki de ihtiyac\u0131n\u0131z olan\u0131n, di\u011fer karde\u015ften alaca\u011f\u0131n\u0131z k\u00fc\u00e7\u00fck bir ders oldu\u011funu fark edin.<\/p>\n\n\n\n Keyifli okumalar!<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Selamlar! Bug\u00fcn sizlerle raf\u0131mdaki en k\u0131ymetli kitaplardan birini, Jane Austen\u2019\u0131n o muhte\u015fem eseri “Ak\u0131l ve Tutku”yu (Sense and Sensibility) konu\u015fmak istiyorum. Biliyorum, ad\u0131 bile “Aman, klasik! A\u011f\u0131r m\u0131d\u0131r acaba?” dedirtebilir. Ama inan\u0131n bana, bu kitap g\u00fcn\u00fcm\u00fcz\u00fcn en pop\u00fcler ki\u015fisel geli\u015fim kitaplar\u0131ndan veya romantik komedilerinden \u00e7ok daha fazlas\u0131n\u0131, \u00e7ok daha derinini anlat\u0131yor. \u00c7\u00fcnk\u00fc “Ak\u0131l ve Tutku”, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_gspb_post_css":"","om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"wpai_generated_summary":"","_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[11],"tags":[14,13,12],"class_list":["post-76","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kitap","tag-analiz","tag-inceleme","tag-kitaplar"],"blocksy_meta":{"styles_descriptor":{"styles":{"desktop":"","tablet":"","mobile":""},"google_fonts":[],"version":7}},"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/76","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=76"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/76\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":413,"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/76\/revisions\/413"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=76"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=76"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/erendogu.com\/tr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=76"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Peki, Neden 200 Y\u0131l Sonra Bile Bizi Bu Kadar \u0130lgilendiriyor?<\/h2>\n\n\n\n
Jane Austen Taraf Tutuyor mu? Hay\u0131r, Dengeyi G\u00f6steriyor.<\/h2>\n\n\n\n
\n
Benim \u00c7\u0131kard\u0131\u011f\u0131m Sonu\u00e7:<\/h2>\n\n\n\n